Siyah Kuğu: YAZ SUYU

December 16, 2007

YAZ SUYU

Tomris Uyar’ın "Yaz Suyu" hikayesine , kadın karakter cephesinden farklı bir uyarlama...

1.
Kaç yıl geçmiş tanışalı sahi? Yedi...

Bandırma Ekspresi bugünkünün aynı. Havasız vagonda kaloriferler yine fazlasıyla yakılmış, yükselen sıcaklık bulutu ile tiryakilerin sigara dumanı birbirine karışıyordu. İnsanlar yolculuk boyunca birbiriyle ahbap olmuş, telaş içinde mektup adreslerini, kartlarını değiş tokuş ediyorlardı.

Ayşe, bir gece evvel, tek başına yolculuk etmenin yeni birileriyle tanışmak için ne harika bir fırsat olabileceğini düşünüp çok heveslenmişti! Akşamdan elbiseleri arasından mavi kırmızı çiçekli basma elbisesini seçmiş, ütülemiş ve baş ucuna koymuş, sabaha kadar heyecandan uyku tutmadığından şişen gözlerini defalarca soğuk su ile yıkamış, ayna karşısında uzun saçlarının her telini özenle taramıştı...

O sabah yola çıkarken anası her zamanki bildiği tüm duaları okumuş, yolluk olarak hazırladığı sigara böreklerini kızının çantasına zorla tıkıştırmıştı. Kırkağaç’taki tüm yetişkin kızı olan aileler gibi Ayşe’nin de ailesi onu büyütürken baskıcı ve korumacı olmayı tercih etmişti. Ayşe’ye göre doğduğundan beri sakat olan sol bacağı da ona olan aile baskısının kat kat artmasının bir başka nedeniydi. Onun koskoca bir kız olduğunu ne ağabeyi ne babası hala anlayamamıştı, herhalde evlenene kadar da anlayacakları pek yoktu. O, sakatlığından dolayı dertlenmeyi çok gerilerde, çocukluk zamanlarında bırakmıştı...Üstelik de üzerindeki tüm baskılara rağmen ailesi yanında olmadığında oldukça rahat sayılabilecek bir kızdı. Mahalledeki ve enstitüdeki arkadaşlarıyla bir araya geldiklerinde bir anlatır, bin gülerdi.

Konuşkanlığıyla tanınan Ayşe bu yolculuğunda konuşacak bir Allah’ın kulu bulamamaktan muzdaripti. Trende daha önce yolculuk etmiş birilerinden kalmış bir dergiyi eline almış, belki beşinci kez aynı sayfaları dalgın dalgın çeviriyordu. Sıkılmıştı.

Tüm bunları düşünürken dergiden kafasını bir ara kaldırmasıyla birlikte kendisine bakan ışıltılı iki kömür gözle karşılaştı. Bu gözler esmer, temiz yüzlü genç bir adama aitti. Adamın kendisine tebessüm ettiğini görünce Ayşe de hemen gayri ihtiyari gülümsedi. Genç kız sanki yolculuk boyunca bu samimiyet işaretini beklemişçesine genç adamın yanına giderek onun omzuna dokunuverdi.

- “Ben Ayşe, vallahi patladım sıkıntıdan” dedi samimiyet dolu gülüşü ve rahatlığıyla... “İki çift laf edecek kimse yok. Yanımdaki yer boş, gelin oturun isterseniz?”

Adam, kızın rahatlığına şaşırmıştı ama o da yalnızlıktan sıkıldığından kızın yanına doğru koyulmaktan kendini geri alamadı. Ayşe hemen annesinin hazırladığı böreği yeni “yolculuk” arkadaşına ikram etti.

- Ben yapmadım ama, dedi gülerek. Sağolsun annem, son anda tıkıverir çantaya bunları.

Genç adam börekten ilk ısırığını alırken bir yandan isminin Aydın olduğunu ve İstanbul’a iş bulmaya gittiğini söyledi. İlk böreği afiyetle midesine indirdikten sonra Ayşe’ye dönerek sorularına devam etti:

-Öğrenci misiniz?

-Enstitüye gidiyorum. Çiçek-Şapka bölümüne...Kendi entarilerimi dikebilecek kadar dikiş biliyorum işte...

Sohbet ilerlerken börekler de bitmişti. Ayşe çantasından bir el bezi çıkararak şaşırtıcı bir atiklikle Aydın’ın ağzının kıyısında kalan börek kırıntılarını temizleyiverdi.

Yolculuğun son dakikalarında adeta şans Ayşe’nin yüzüne gülmüş, Aydın’ı karşısına çıkarmıştı. Hemen Aydın’a bir arkadaşının adresini verdi. Aydın da uzattığı kağıda İstanbul’daki amcasının adresini yazdı.

Haziran başlarıydı.

“İnanmazsın abla, gizli gizli mektuplaşmalarımız tam iki sene sürdü. Bu sürede Aydın askerliğini bitirdi, Kumkapı’da garsonluk yapmaya başladı.

Mektuplarla tanıyarak bağlandım Aydın’a, tabi o da bana. Çok duygusal, çok içli çocuktu. Ortaokuldayken tüm arkadaşlarının aşk mektuplarını o yazdığından olsa gerek aklından geçenleri çok da güzel aktarıveriyordu kağıda. Eli yatkındı yazmaya.

Son mektubunda artık kararlı olduğunu ve Kırkağaç’a geleceğini söyledi. Heyecandan elim ayağım dolandı birbirine! Öyle şaşmış ki aklım, babam çağırır çağırmaz salona koşturmuşum mektup elimde! Tabi bir güzel enselendim bizimkilere. Babam yetmedi üstüne bir de ağabeylerim okuyup mektubu , bir güzel fırça çektiler bana.

Aydın’ın niyetinin ciddi olduğunu söylemek onları yatıştırmak için tek şansımdı, öyle çıkıverdi bir anda ağzımdan.

Aslına bakarsan abla, Aydın’ın niyetini tam olarak da bilmiyordum bunu söylerken babamgillere. Ama “beni sevmiyor, istemiyor olsa neden iki sene boyunca mektuplaşsın, özlesin, bir de beni görmeye kalkıp ta köyüme kadar niye gelsin?” diye düşünüyordum bir yandan da. Yine de en nihayetinde onu göreceğim güne kadar içimi kemiren bir kurt vardı...

Niyetin ciddi olduğunu duyunca babamgiller bir rahatlamış, içten içe de sevinmişlerdi. Evde Aydın’ın geleceği gün adeta bayram havasında bekleniyordu. Ne de olsa sonunda topal kızlarını everebileceklerdi! Annem tüm hamaratlığıyla o akşama türlü türlü yemekler hazırlıyordu. Babam ise o günden itibaren sattığı kavunların parasıyla gidip bize iki altın halka almıştı.

Vakit gelip çattığında , Aydın’ın niyetini tam olarak bilemediğimden ona küçük bir şans verecektim : Sanki mektubu ağabeylerim daha o gün yakalamış gibi yapacak, onunla telaş içerisinde buluşacak ve dilerse hemen gitmesini söyleyecektim. Eğer beni gerçekten sevmiyorsa zaten hemen ardına bakmadan korkup kaçacaktı.

Bir yandan da iki senedir yazılarıyla tanıdığım bu içten adamın bana kolay kolay hayır diyemeyeceğini biliyordum. Azıcık yan çizerse de sakatlığımdan dem vurup gözyaşlarımı gözlerinin içine baka baka akıtacak, bize gelmesi için bu son silahımı da mutlaka kullanacaktım.

Buluşma günü gelip çattığında, mektupta sözleştiğimiz gibi iri ceviz ağacının altındaki gölgelik yerde onu beklemeye koyuldum. İki yıldan sonra onu ilk defa göreceğimden çok heyecanlıydım. Ve tabi biraz da tedirgin...
"Acaba onu o ilk görüşümdeki gibi beğenecek miydim? İstanbul hayatı onu değiştirmiş miydi? Kömür gözlerindeki o ışıltı hala baki miydi? Sahi korkup kaçarsa, babamlara döndüğümde ne diyecektim?..." diye düşünürken olduğum yerde sakin duramıyordum, kıpır kıpırdım. Ve işte onu uzaktan gördüğümde dizlerimin sanki bağı çözüldü abla.
Lacivert bir takım elbise giymiş, saçlarını sola doğru tarayıp özenle yapıştırmıştı. Ne yalan söyleyeyim, büyük şehir ona yaramış, iki sene önceki haline göre daha yapılı, daha yakışıklı olmuştu.

Kıyafetindeki özenden, halinden tavrından zaten niyetinin ciddi olduğuna dair hiç şüphem kalmamıştı.

Yine de planımdan vazgeçmedim ve telaşla:

- Son mektubu ağabeyimler yakaladılar. Çabuk git buradan. Söyledim aramızda bir şey yok yalnızca mektuplaşıyoruz dedim, inanmadılar. Aslında akşama seni yemeğe bekliyorlar ama istemiyorsan gelme sakın, hemen geri dön İstanbul’a....

Ve Aydın:

- “Neden gelmeyeyim” dedi kesin bir sesle.

Öyle sevinmiştim ki, dünyalar benim olmuştu. Tutamadım kendimi sordum:

-Seviyor musun beni hala?
-Seviyorum tabii, dedi.

Akşam yaklaştığında kalbim yerinden fırlayacak gibiydi. En şık elbisemi giydim, makyajımı yaptım, belime de küçük bir çiçek yerleştirdim. Annemle masayı donattık, içki şişelerini yerleştirdik. Bir kuş sütü eksikti masamızda!

Aydın kapıdan içeri girdiğinde şaşkın ve ürkek bir yüz ifadesi vardı ama birkaç kadeh içkiden sonra o da rahatladı, bizimkiler de. Üstelik ağabeylerim pek sevdiler Aydın’ı, gece boyu kadehler tokuşturuldu durdu muradımıza erecek olmamızın şerefine!

Mutfakta anneme, meyve ikramı için yardım etmeye gitmiştim ki baba içeriden seslendi ve beni çağırdı. Cebinden aldığı iki altın halkayı çıkardı. Aydın’ın ve benim elime uzanırken bir yandan da masadaki muhabbete devam ediyor, Kırkağaç’ın meşhur kavunlarının nasıl da namussuzca güzel koktuğundan bahsediyordu.

Nikah, taşınma filan derken işte beş senedir de evliyiz Aydın’la.

Evlendiğimizden beri de çiçek- şapka yapmaya devam ettim ama artık çok sıkıldım be abla. Ha vallahi seninle ilgili bir derdim yok, çalışmak istemiyorum sadece...

Aydın her ne kadar bu aralar “garsonluk garantisi olmayan meslektir sen de çalışmayı bırakma” diye tutturduysa da erkek dediğin evin direğidir, o çalışmalıdır kazanmalıdır ekmek parasını, değil mi ya?

İşten ayrıldığımı söylediğimde de “illa çalış” diye diretirse de, yaşartırım azıcık gözlerimi, üzülür, pişman olur dediklerine, hemen gelip gönlümü alıverir.

Çok sevdiğinden beni kıramaz ne de olsa...

pos

Pınar Turanlı 16 Aralık 2007 | Permalink

Yorumlar

NEJAT ETEMİN TORUNLARI
1920’de Mustafa Supi ve 14 arkadaşı Karadeniz’de katledildikten sonra Avrupa burjuvazisinin emir uşağı olarak yeniden örgütlenmek için Nejat Etemin komutasına verilen TKP, yeniden örgütlenmeye başlandı. Böylece, Komünizmin neferi TKP, Avrupali konturgerila emperyalizmin kendisine yeni uşaklarla sovyetlere gönderebileceği uşaklar yaratmış oldu.Aynı zamanda, yeni kurulan ve kendisine fazla yakin olmayan bir ülkeyi denetim altına almak için her tarafından kuşatma altina almak gerekliliği ve Türkiyenin, Avrupa eksenli cercevede gelişim saglaması için sadece Türk devletini kendine bağımlı kılmak yetmeyecektir.Aynı zamanda, halkını kendisini ve örgütlerinide teslim alarak gerekiyor.Bundan kaynaklı, Avrupalı emperyalistler ve Kemalistler birlikte, Komünist önder Mistafa SUPİ ve 14 yaldaşını karadeniz sularında vahşice katlettiler..

15 komünist katledikten sonra, Avrupalı emperyalistler, Kemalistler ve Nejat ETEMİN TKP’si birlikte aynı kulvarda koşmaya başladı.60’lara geldiğinde, gençlik önderleri, Deniz Gezmiş, İbrahim Kaypakkaya, Mahir Çayan ve yoldaşları, Avrupalı konturgerilla emperyalistler ve Kemalistlerden kopuşu simgeleyen volkan oldu.Volkan patladıktan sonra lavlari, Türkiyenin dört bir tarafına ulaşti.Devrimçi örgütleri ve halkı saran Tam Bağımsız Türkiye çığlıkları her yerde yankılanıyordu.Gençlik önderleri katledilden sonra, 70’lerin ortalarında, yeniden konturgerilla emperyalizmine bağımlı hale gelen ‘devrimci örgütleri’, konturgerilla emperyalizmin Türkiyedeki şişen balonun sipobu oldular.Emperyalizmin kuklaları, sadece devlet erkinde değil halkın içine’de yerleştirilmiş oluyordu.Bir yanda konturgerilla emperyalizmi tarafsiz kalan halkı aldatmak için sis bambardınına tutarken, bir diğer yandanda, Tam Bağımsız Türkiye diyen Komünist, Devrimci ve İlerici Demokratların bir bölümünü şiş bombası kullanarak etkisiz ederken, bir diğer yandan, bu uşaklığı görüp, karşı çıkanlarıda yaşam tehtidiyle susturmaya çalışmaktadır.

Sahte MLKP, sözüm ona tüzügünde, faşizme, konturgerilla emperyalizmine ve her türden gericiliğe karşı oldugunu ilan etmektedir.Ama gerceler buna kilo metrelerce uzaktir.Sözüm ona kendisine yapılan operasyonları, faşizmin kendisine yönelmesi olarak kamo oyuna yansıtmaktadır.Ama gercekler buna cok uzktır.Kendisine yapılan oparasyonların; itirafçı MLKP kadroları ve önderliği tarafından yüz binlece Euro’ya Avrupalı konturgerilla emperyalizmine, kendilerini satarak gerceklestiriyorlar.Bunu Avruplı kontrgerilla emperyalistlerinden, Türk kontrgerillasına verilen tavizler üzerine ihale ediliyor.Bu ihale özeleştirme ve ABD konturgerilla emperyalizminden uzaklaşıp kendisine daha çok emir eri olmasi dahilinde kullanılıyor.Buda sözüm ona sosyalizmin çikarları için yapılıyor.Bu tamda, Komünüst önder MUSTAFA SUPİ ve 14 yoldaşın ölümünden sonra, Nejat Etemin Avrupalı kontrgerilla emperyalizmin yüklediği rolü üslenerek, faşizme, kontrgerilla emperyalizmine, siyonizme karşı şişen tepkiyi sönümlendirmek için sipop rolü miyonunu yuklemiştir.

Sahte MLKP’nin kurulmasinda bir yıl sonra gelişen Gazi ayaklanmasının yaratılması ihalesinde, baş role sahte MLKP konarak faturalanmıştır.Avrupalı konturgerilla emperyalizmi, Türkiyede gelişen tekiyi sönümlendirmek için Türkiye kontrgerillasıyla masaya oturan avrupalı konturgerilla ve ABD konturgerillası, olayları çıkarması için ihaleyi Türkiye kontrgerillasına ihale verildi.Türkiye kontrgerillasıda, bu işi Çatli ve ekibine fatura edildi.Böylece Türkiyede şişen balonun havası alınarak, kontrgerilla emperyalizmin isteği doğrultusunda gelişim sağlamaktır.Aynı zamanda işçi ve emekçilere, ülkelerini parsel parsel satılmasına karşı, satış yapıldığı dönemlerde cılız bir karşı koyuşu örgütleyerek daha sonrası daha büyük bir patlama olmasın diye, balonun sürekli havasını almak gerekiyor.Aksi taktirde bir çok kez devrimin eşiğine gelmiş Türkiyede, bir devrim patlak verebilirdi.Bu patlamayı önlemek için dönem dünem irili ufaklı basınçlarla, siboptan hava almak gerekiyordu.Türkiye her an
Patlamaya hazır bir bomba gibi duruyor. Kontrgerilla emperyalizmin elinde, bu bonbayı patlatmak için çok iyi müdafa etmek gerekiyor.Konturgerilla emperyalizm ne kadar çaba harcarsa harcasın, O bomba bir gün emperyalizmin elinde patlayacaktır!
İŞÇİLER
İşçiler her gün maaşınız dışında zamlar hat sayfaya ulaştı.Sendikal haklarınızın gaspediliyor.Sarı sendikalar sizin haklarınızı değil, patron sendikası gibi çalışıyor.Her geçen gün yaşam sıtandınız hortumlanıyor.Normalde çalıştığınız ilk hafta bütün maaşınızı ve masraflarınızı çıkarırken geriye kalan üç haftayı patronlara ve üyesi olduğunuz sendikaya verilen rüşvete çalışıyorsunuz.Aylenizin hakkı olan daha rahat kşullarda yaşamayı, bir başkası gaspediyor.Ama işsiz kalan bir işçinin çocuğuna götürecek bir ekmek parası için yolları arşınlarken, sendikalara verilen aydatlarınız, sedika patronlarının, sizin verdiğiniz aidatlarlan çocuklarını en iyi okullarda okutmalarına ve sizi vahşice sömürüsüne bir dur demenin zamanı geldi’de geçiyor.Bu gidişe artık bir dur diyelim.İlerici diye billdiğiniz sendikacılar bile sizleri sokağa çıkarıp, kontrgerilla emperyalistlerden ne kadar daha çok para koparırız, diye hesaplar yapıyorlar.Bu gidişe dur demenin zamanı geldi.Bunun için gerçekten sizleri savunan, GERCEK/MLKP saflarında, işçi sınıfının gerçek kurtuluşu olan, sosyalizm için mücadeleye girerek, güneşi avuclarımızdan, gökyüzüne yükselterek, gerçek kurtuluşu sağlayın.Sendika patronlarını, elinizin tersiylen, bir kenera iterek, sendikaların gerçek sahibi olan siz işçilerin taleplerini savunacak, işçilerin güvenilir ellerine bırakın ve gerçek işçi temsilcilerini sendikaların yönetimlerine getirerek, sendikalrı işçilerin gerçek mevzisi olarak yeniden örgütleyelim.Kutup yıldızından ışık damıtarak, sosyalizme olan özlemi haykıralım.Bir elimizde MUSTAFA SUPİ, ile STALİN diger elimizde MARX ile LENİN taşıyarak sosyalizm talebini daha güçlü haykıralım.Haykırışlarımız faşizm ve kontrgerilla empeyalizmi için ölüm çanı çalsın’ki Faşizm ve kontrgerilla emperyalizmi ölüm kabusları görsün, gece olmasın diye dua ede dursunlar.Gün hiç batmayacaki, zifiri karanlığı, gün doğmadığı bir sistem olan sosyalizm için gün dogacak!

GENÇLER
Gençler her gün okullarında, saldırıya uğrayanlar.Ayağa kalkın ve haykırın, bizler kontrgerilla emperyalizmin, faşizmin ve kontra örgütlerin emir eri değiliz.Bizler birileri para kazansın diye saldırıya uğramak istemiyoruz.Bizler gerçekten sosyalizmin uğruna mücadele ederek, gençlik öderlerimiz DENİZ, İBRAHİM ve MAHİR’in izinde yüreyeceğiz.Bizler faşizme, kontrgerila emperyalizmine, siyonizme ve her türden gericiliğe kaşı ayaktayız; ayakta olacağiz.Bizler geleceğin temsilcileri olarak, geleceğimizi haraç mezat sattırmayacağız.Kendi gerçek gücümüzün farkında olarak, geleceği biz kazanacağız.Okullarımızda yapılan saldıralarda, birileri para kazansın diye ölmeyeceğiz.Kendi geleceğimize sahip çıkarak, güneşten damitarak yaşamı, gökkuşağının altında sörf yapacağız.Güzel günleri avuclarımızın arasından, kimse söküp alamaz.Avuçlarınızdaki güneşi gökyüzüne kaldırın ki, gökyüzüyle birleşip faşizm ve kontrgerilla emperyalizmine kan ter içinde intihara sürüklesin’ki , yaşamı saran hırçınlığıyla, tarihin çöplüğüne göndereceğiz!GERCEK/MLKP’ye güçverin onlara diz çöktürelim!
KADINLAR
Her gün kocalarınıza ve çocuklarınıza hizmet etmek için canınızı dişinize takarak çabalayıp duruyorsunuz.Ama yinede toplumda çalışmıyor; eve para getirmeyen olarak muamele görüyorsunuz.Aynizamanda koca, arkadaş ve baba dayağı yemeden, güleriniz geçmiyor.Her ne konumda olursanız olun, ister ev kadını olun, yada iş kadını, isterse mücadelenin içerisinde olun.Sonuçta yaşadığınız benzer şeyler,Üzerine kurulu bir rulet oyunudur.Ev kadınları, bazıları yoğun bir şekilde şiddete maruz kaldıklarında kendilerini sığınma evlerine yerleşmek zorunda kalıyorlar.Ama gittiğiniz sığınma evleri, sizin Üzerinizden, kontrgerilla emperyalizminden on binlerce euro kazanıyorlar.Yaşadığınız sorunlardan kaynaklı, kadin kurumlarına gidiyorsunuz.Size danışmanlık yaptıkları için onlara kontrgerilla emperyalizminden oralara para akışı sağlanıyor.Kendi sorunlarınızı birilerine para kazandırmak için değilde, gerçekten sizin sorununuzla ilgilenen, sorunlarınız olduğu için, para kazanma karşılığında değilde,Sadece sizin sorunlarınız ve örgütlü bir güç olarak kendi haklarınıza sahip çıkmak için bir araya gelelim.Mücadele içerisinde olan kadınlar, gün aşırı gittikleri eylemlerde polis copuyla karşı karşıya kalıyorlar.Yada işkence hanelerde cinsel şiddetle (tecavüz) karşı karşıya kalıyorlar.Aynı zamanda, erkekleralarin cinsel ihtiyacını karşılayan birer meta olarak kullanılıyor.Metaların yerine sanki kadınları satıyormışlar gibi sattığı metanın önünde ifşa ediliyor.Her zaman önlerde yer buluyor.Reklamlarda en ön saflarda yer bulurken, toplum içinde ise sarı öküzden sonra geliyorlar.Dünyanın yarısı olan Kadınlarımızın gerçek yeri erkekle el ele yürüyen, dünyanın gerçek sahiplerinden biridir. .Güneşi emziren kadınlarımız,.GERCEK/MLKP’de bir araya gelerek, gerçek kurtuluş için mücadele edelim.İnsanlığın kurtuşu sosyalizmle mümkün, sosyalizm için bir araya gelelim.

YÜREĞİ FAŞİZME VE EMPERYALİZME KARŞI SOSYALİZM İÇİN ATANLAR

Yaşamda gerçekten sosyalizm için olmak isteyen genç yürek sahibi genç insanlar, sosyalizmin hayat çiçek gibi açmasını isteyenler bir araya gelmeye ne dersiniz.Zifiri karanlık ve gıri renklere karşı bir arada olmak isteyenler, gerçek gücün farkında olmak için bir araya gelerek GERÇEK/MLKP saflarında bir araya gelelim ve Faşizme, Kontrgerilla Emperyalizmine, Siyonizme ve her türde gericiliğe karşı, kendi gücümüzün farkına varalım.İşçi sınıfı içinde gerçek sosyalistler olarak kendi misyonumuzu kuşanalım.Ülkemizde gelişecek devrime önderlik yapalım.Ülkemiz üzerindeki sis perdesini param parça edelim.Yeniden MUSTAFA SUPİ’lerin, DENİZ GEZMİŞ’lerin, IBRAHİM KAYPAKKAYA’larin, MAHİR ÇAYAN’larin yolundan ilerleyelim.Inadina Derim Inadina Sosyalizm diye haykıralım.
Gökkuşağının etrafında bir araya gelerek, güneşi içelim.Yaşam inadına haykırıştır.Bu haykırışa sende katıl, sende haykır.Gerçek haykırışı sende başar.Kontrgerilla emperyalizminin saflarında olan örgütlerden ayrıl, gerçekten faşizme, kontrgerilla emperyalizmine, siyonizme ve her türden gericiliğe karşı mücadele içinde olan, GERÇEK/MLKP’nin saflarında mücadeleye katılarak, işçi ve emekçiler için kurtuluş mücadelesinde yerini al, sosyalizm saflarında ol!

İNSANLIĞIN GERÇEK KURTULUŞU İÇİN KALDIR YUMRUĞUNU
İnsanlığın gerçek kurtuluşu, gökyüzünden ışık damıtan GERÇEK/MLKP’nin saflarında sende yerini al.Gökkuşağının renga renk güzelliği altında, birlikte sörf yapalım.Ilık ılk çisileyen yağmurun altında özgürlüğe koşalım.Zifiri karanlık bulutları param parça yapalım.Çığlıklarımız kurşun gibi ağır ve işin gibi hızlı etkisiylen önüne gelen naylonları jilet gibi param parça ederek, güzel günlere ülaşalım.Zifri karanlığı, dünyanın altında kaynayan lavlara atıp imha edelim.Geleçegin güzel ışıltılı günlerinde birlikte koşalım.Işıltılar bütün dünyayı sarana dek, yumruklarımızı aynı güçle sıkıl ve havada kalsınlar.Haydi sende kaldır yumruğunu birlikte haykıralım.Inadına özgürlük, Inadına sosyalizm diye, çığlıklarımız sarsın bütün yaşamı ve renga renk akalım gökkuşağının üzerinden, ışık saçan yarınlara birlikte zaptadelim.Tıpki, şiirin kuşun kanadına takılan imgeler gibi saralım dört mevsimi bir daha birakmamacasına yaşamın ucundan birlikte tutalım.Sis perdelerini parçalayarak, şavkıyarak tan yeline beraber ulaşalım.Dünyadan geceyi silerek, ıp ışıl bir dünya yaratalım.Bir daha gecenin gelmemesi için, sürekli yaşamı aydınlık kılalım.Bu öyle bir aydınlık olsunki, gece bile olmaktan korksunki, yaşam güzelim çiçek bahçesinden renga renk esintiler içinde coşup koşalım.Dünyayı saran O güzelim çiçek kokularıyla, bütün dünya ayaklarımızın altında arşınlayalım yolları, coşkun bir sel gibi akalım.Bir volkan gibi patlayarak düyanın üzerine sıcaklığımızı saçalım.Gün sımsıcaklığıyla her zaman yaşamın üzerine çiseleyerek aka kalsın.Yaşam hiç bir zaman hüzünlü bulutlar içinde olmasın.Zifiri karanlık bir daha dünyada görünmeye cesaret etmesin’ki hayatı ışıl ışıl ve ap aydınlık bir yaşam sarsın.Gün vakti bir volkan gibi dünyanın üzerine çisilesin.O gün vaktiki bir daha dünyada, Zifiri karanlıga izin vermesin.Bir daha dünyada kara bulutların gezmesine izin vermesin.Sonzuza kadar hep aydılıklar içinde açan bir yaşam olsun.Yaşam ışıl ışıl, aydınlık içinde renga renk akışıyla sürsün ve komünist bir dünya olsun!!!

KAHROLSUN KONTURGERŞLA EMPERYALİZMİN UŞAĞI SAHTE MLKP

KAHROLSUN FAŞİZM

KAHROLSUN EMPERYALİZM

KAROLSUN SIYONİZM

YAŞASIN G/MLKP

YAŞASIN HAKLARIN KARDEŞLİĞİ

YAŞASIN SOSYALİZM

YAŞASAN KOMÜNİZM

GERÇEK/MLKP

yazan: Mustafa Supi | 12 Temmuz 2010