Bir Ürperti Hikayesi

Kadın, adamın hayatına bir yerlerinden dahil olabilmek için dinledi onun hararetle anlattıklarını. Duymak istemediklerini dinledikçe yakınlaştı belki adama ama  düşündükçe duyduklarını, adım adım da uzaklaştı...

Bir an ürperdiğini hissetti...Sanki o an, paltosunun yakası usulca aralanmış, topuzlu olduğundan saçları, açık kalan ensesine bir kaç kar tanesi düşüp, orada eriyivermişti...

Yakınlaştıkça uzaklaşmak çelişkisiydi ağır gelen kadına.
Çelişkileri sevmezdi kadın, ani ürpermeleri de.
Vedalaşırken o gün adamla, paltosunun yakasını gayri ihtiyari öne doğru çekiştirdi, ensesiyle arada hiç boşluk kalmayana kadar özenle yerleştirdi.

Oysa hava,-dört mevsimden "kış" olsa da- günlük güneşliydi...