Hayal kurmak üzerine...

Hayal edileni beklerkenki heyecanlı serüvendir aslında yaşamı yaşam kılan- sonunda "gerçekleşen" hayal edilenden daha vasat olmasa bile...

Hayal ederken aralanır aralamak istediğin tüm kapılar ve çeker derinlerine birkaç nefes ufkun, aralamayı seçtiği her kapıdan.

Bu kapılar çeşitli yerlerine açılabilir hayatın: Doğum, ölüm, aşk, kader, şans,ihanet...Güzel olan, hangi kapıyı, neden araladığını kimse soramaz hayalinde, çünkü orada özgür ve yalnızsındır.

Hayal etmek yalnızdır, yalnızlıktır.

- Hayallerin ne kadar insanı barındırsa da içerisinde, aslında tüm o "kalabalık" ve tüm yaşanılası muhtemel hadiseler sadece senin, yalnızlık esnasında yarattığın kurmacalarındır.

- Sadece kendinle ilgili hayaller kursan (hayalinde senden başkası olmasa) ve kurduğun esnada kalabalığın tam da ortasında olsan, aslında yine yalnızsındır. Ve ne harikadır ki senden başka kimse bilemez sen dillendirmedikçe, kurmacalarını.

Gerçekleşen ise mutlaka bir şekilde "ötekiler"ledir ve öyle ya da böyle yalnızlığını yitirir.

Hayal etmek özgürlüktür, mutluluktur.

Gerçekleşenler ise özgürlüğünü yitirmek zorundadır bir başkasının özgürlüğünün başladığı yerde.

Gerçek yitiktir, eksiktir hayal edilene göre.

Gerçekleşmiş olan, heyecanını kaybedendir.

Ama her gerçekleşen de yeni bir hayalin kurulmasını tetikleyendir...