Bernard Shaw...

Piyale Madra...

George Bernard Shaw  "Aşk, insanın bir başka insanla arasındaki farkı abarttığı  hevesli bir süreçten başka bir şey değildir" demiş.

(Hevesli) süreç: Tamlamanın doğasında var, bitmeye mahkum çoğu "süreç"  ve çoğu "heves" ...

Fark: Farklar kapanır elbet aradaki, hele de suni yaratılmışlarsa abartılarla bezenerek...

Peki ne zaman farkı abartmaktan vazgeçmeye başlar acaba abartan?

Abartma hızı ne zaman kesilmeye başlar?

Ya hız kesilip de, abartılanın "sözde" farkları, abartanın gözünde artık sıradanlaştığında...

Peşinden gidilen o büyü bozulup, olan farkların aslında "sıradan" olduğu idrak edildiğinde biter mi aşk? Yoksa bir süre daha sürüklenir mi anılarla? Mecburiyetten...

Ya da o sürüklenen aşk mıdır? Aşk sürüklenir mi? Ya da aşkta olur mu hiç mecburiyet?

Aşka devam?

Farklarını abartacağı bir başkasını bulmaz mı abartan hevesle, bir diğerinin farkları sıradanlaştığında?

O halde aşk denilen şey geçici değil, yenilendikçe baki kalan bir süreçler zinciri değil midir aslında?