Çürük Elma

İnsanlar gelip

İnsanlar gidiyorlar...

Birbirlerinin hayatından, kurumlardan, sıfatlardan

Hayalet misali,

Gelip, yerleşip, sonra gidiyorlar...

Kimi hızlı, kimi yavaş...

 

Gökten (g)üç elma düşmeye fırsat bile bulamaz oldu artık başlarımıza

Hikayelerimizin (f)ani “son”larında...

Bugün kral olmak biryerlerde, yarın koca sıfırı olmak kurulu düzenin,

Artık sıradan bir olay, kaybolan en detaylarda...

 

Üzücü ama alışılabilir herşeye alışılabildiği gibi,

Gittiğinde doldurulacak boşluğunun sadece

Olgunlaşamadan çürümüş bir elmanın sona kalan sağlam çekirdeği kadar olduğunu bilmek

Kendini altın halka sanmaktayken aslında en çürük halka olduğunu farketmek

Ve sen ağlarken içten içe, kısılarak gülen gözleri görmek