Yoğun ve hissiz...

Yoğunuz biz,
Çok yoğun...
Öyle ki
Bir gün belki hayatta,
Hiç göremeyeceğimiz birisi ile
Zaten tanışamayacak kadar

Yoğun...

Herkesi bir gün görememe ihtimalimiz var, değil mi?
Tanısak da, tanımasak da...
Ne acı!

Ya da tanıdığımız bir kişiyi
Son nefesinden bir önce
Hiç göremeyecek kadar

Herkesi bir gün görememe ihtimalimiz var, değil mi?
O son nefesinden bir önce, ya da bir sonra ne farkeder ki, ne acı!

Çok yoğunuz biz çok!
Hiç...
Tanışmayıp,
Hiç...
Göremeyecek,

Hatır bile,
Soramayacak kadar...

Öyle yoğunuz ki biz,
İşte o denli acınacak halimiz...

O kadar yoğunuz ki bazen işte,
Beraber olmayı arzuladığımız dakikaları
“En” sevdiklerimizle bu hayatta
Denk getiremeyecek kadar...

Yoğunuz  biz çok yoğun!

Sırf yoğunluktan eksikliğimiz ortamlardan

Ya da sırf
Yaşadıkça yoğunlaşan isteksizlikten tüm bu
Fazla hissetmelerimiz!