Keşke demeyi de sevmem geride bıraktığım yarım kalmış mutluluklar için
Sevmesem de söylediğim zamanlar olduğunda mantıksızlığı burar da burar içimi çünkü
Bana dolaylı da olsa uzaklaştığını hissettiren kişilerin belli ki açıklamak istemedikleri "haklı" nedenlerini de sorgulamayı hiç sevmem
Oysa ki çok da sevmeme rağmen "Neden?" li sorgulamaları hayattaki...
Acıdan kaynaklıdır üretkenlik çoğu kez
Hatta engellenemez derinlikteki acılardan doğmaz mı en güzel notaların erittiği senfoniler hep?
Ama iyidir bence durağan kısır ve huzurlu bir monotonluktan
Acıtsa da, canımızı çok yaksa da...
İçimize akıtsa da gözyaşlarımızı dışavurumdan kaçtığımızda
Üretkenliktir tercihim sevmesem de içimin derinden acımasını...
Tercih etmek "şart" bir dayatmaysa metropolitan hayatımızda
Bir çığlık koparsam ve kaçsam uzağa, mal mülk filan hiç almadan yanıma...
Kurtulsam şu boğucu dört duvara kıstırılmışlıktan
Karışsam maviliklerle yeşilliklerin kudretli kollarına, özgürleşsem derinliklerinde karmakarıştıkça
Güler yüzlü kıvırcık bir kuzuya biberonla süt içirsem o melerken heyecanla
Sonra turuncu altıgen bir uçurtmayı havalandırsam sapsarı saçlı pasaklı yüzlü bir köylü çocuğunun yanında
Uçuversem uçurtma misali, ufalsam da havalansam ilk hedef köpüklü bulutlara
Ve kaybolsam aralarında
Ne olurdu sanki!
Bir çığlık daha koparsam ve yine kaçsam uzağa, mal mülk filan hiç almadan yanıma
Kurtulsam şu dört duvar yapayalnızlıktan
Kaçıp da tekrar gözümü açtığımda bir de baksam neredeyim?
Küba, Havana...
Giymişim pembe taytım üstüne dapdar bluzumu
Umrumda mı dünya, tek umursadığım sokaklarda duyduğum binbir nota!
Salınırken çoşkuyla bir sağa bir sola
Elime alıyorum içtiğim mis gibi nane dolu mohitolardan sonra bir de "cilasına" bira
Gece de tüttürüveriyorum kapkalın bir puro , "Double Corona" adında,
Nasyonel Hotel'e giderken sol koldaki "La Roka" restoranında...
Sanki şeker tadında!
Puroların şeker gibi tadı aslında Küba'nın "özgür" hayatında!
Gömleğinin cebinde unutulmuş bozukluklar bulmak ay sonunun cep delik cepken delik günlerinde
Ya da bayat sevdiğinden bisküviyi bayatını yakaladığında duyduğun şey bu mutluluk dedikleri
Bazen çok kolay elde edilen, sütle doymuş bir minik bebek için kolay olduğu kadar
Bazen de günlerce kaçıp kolay geri gelmeyi bir türlü ! bilemeyen
Yaşamak,
Sıcacık kumların üzerinde çocuklar için iliştirilmiş salıncakta bir ileri bir geri sallanırken yüreğinde heyecanla
Ayak parmaklarının arasından akıtmaktır kumları, tek tek...
Çocukluğunu düşlerken yeniden.
Yaşamak,
İnsanları olduğu gibi sevmeyi bilmek ve hiç hayıflanmamaktır onlar neden böyledir diye.
Yaşamak,
Çalışmak ve tatmin olmaktır ortaya çıkardıklarından
Yaşamak,
Ayırd edebilmektir , farkında olabilmektir, gerçekten yaşam olabilmesi için...
Soğudu artık tamamdır güz derken
Güneşli bir sabaha içini açarak uyanmak Eylül
Askeri darbe haberini annenden alarak
Yüreğinin derinliklerinde hissetmek bazen, hiç göremesen de o günleri
Eylül...
Tam bitti derken
Yeniden başlamak
Ve ne yazık ki kışı beklediğinin farkında olmak
Eylül
Hüzünlendikçe mutlu olmak dostlarının doğdukları günlerde
Ve mutlu oldukça hüzünlenmek onları kaybettiğinde...
Çocukluktan başlar bir seçimler silsilesi ve hiç yakamızı bırakmaz...Horoz şekeri mi yemeliyim yoksa elma mı (üüüff ikisi de ne kadar lezzetli görünüyor!!) , annemimi daha cok seviyorum yoksa babamı mı (acaba hangisini seçmeliyim, kalp kırar mıyım?), o okulu mu kazanmalı yoksa diğerini mi (ne farkeder ben gezmek tozmak istiyorum aslında...) , sarışın çocugun kolları mı daha şefkatlidir yoksa yoksa esmer olanın mı (sarışın da pek "iyi" huylu ama esmer daha mı "yakışıklı" ne??) , o iş mi yoksa bu iş mi (hangisi daha çok para verir acaba, neticede para için çalışmıyor muyuz şu dünyada), o şık mı yoksa bu şık mı (ne biçim bir test bu sabah sabah ben eve gidip uyumak istiyorum ) !!!....? Uzayıp gider, biri biter bir diğeri başlar... Uğraş, didin, dur,dikkatli düşün, karar ver, stres, geril, offla puffla, sonunda ohhla ama tekrar ah'la belki bu kez!!!... Üstelik bazen seçtikten sonraki rahatlama da kısacık sürer, yerini pişmanlığa bırakır rahatlama, bir "kendini avutma" devresi öncesinde... Yoksa diğerini mi seçmeliydim kemirir insanın beynini eğer mutlu değilsen bu seçimde ...
Sürer gider, iyi seçim, kötü seçim, hay allah yine kötü seçim, bak ama kesin bu doğru seçim derkeeeeeeeeeen tüh ya yine mi yanlış karar!!!! Yanlış derken bir de bakarız aslında doğrunun ta kendisiymiş elenen...
Daha kötüsü, (acaba iyisi mi demeliyim, en azından seçim "şansı" var diye, burda da bir seçim söz konusu aslında (!) ) bundan sonra da daha önümüzde binlercesi olacak...Kimilerine doğru karar diyeceğiz, kimilerinden ise bin pişman dilimiz yanmış uzaklaşmak isteyeceğiz belki kim bilir...
